Klaprooscampagne
Een tijdloos symbool van herdenking
Elk jaar in oktober en november sieren klaprozen de revers en kragen van de gehele Canadese bevolking. Sinds 1921 is de klaproos het symbool van herdenking en het zichtbare teken van de overtuiging dat we nooit mogen vergeten dat Canadese soldaten tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn gesneuveld voor onze vrijheid.
De klaproos is ook internationaal een symbool van herdenking en is door veel andere landen overgenomen om hen te eren die het ultieme offer hebben gebracht voor het herstel van de vrijheid.
In Nederland organiseert RCL Branch 005 jaarlijks een klaprooscampagne, met de hulp van vele vrijwilligers. De campagne begon in 2004 met de inwoners van Apeldoorn. In de loop der jaren werden steeds meer gemeenten aan de campagne toegevoegd, waaronder Zandvoort (2005) en Heemstede (2007), en later ook de gemeente Bronckhorst en Schiedam. Sinds 2023 werken we aan een campagne in Rees (Duitsland).
Geschiedenis:
De link tussen oorlog en de klaproos is al eeuwenlang bekend. Al tijdens de Napoleontische oorlogen werd opgemerkt hoe gemakkelijk klaprozen groeiden op de graven van gesneuvelde soldaten in Vlaanderen.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog was het in Ieper (Vlaanderen), na de op één na meest desastreuze veldslag van 1915, toen de Duitsers voor het eerst chloorgas inzetten, dat de klaprozen overvloedig begonnen te bloeien. Door het hoge aantal slachtoffers was de bodem doordrenkt met bloed. Bovendien was de grond zo intensief omgewoeld dat de slapende klaprooszaden plotseling konden ontkiemen.
Veteranen uit de Eerste Wereldoorlog gingen ervan uit dat de rode kleur van de klaproos werd veroorzaakt door het bloed van de dodelijk gewonden.
De persoon die meer dan wie ook verantwoordelijk was voor de aanvaarding van de klaproos als symbool van herdenking in Canada, was luitenant-kolonel John McCrae, arts in dienst van de Gemenebestlanden tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Luitenant-kolonel John McCrae (1872-1919), geboren op 30 november 1872 in Guelph, Ontario (Canada), was arts en diende gedurende tweeënhalf jaar in de loopgraven van Ieper.
Vanaf 22 april 1915 maakte hij de meest gruwelijke slachtingen mee, waaronder de dood van zijn beste vriend. De dag na het overlijden van zijn vriend, luitenant Alexis Helmer uit Ottawa, verliet John McCrae zijn bunker om een frisse neus te halen. In zijn hand hield hij een vel papier met daarop haastig slechts 15 regels geschreven. Deze regels droegen de titel: “In Flanders Fields” (“In de velden van Vlaanderen”).
Helaas overleed McCrae op 28 januari 1918 aan een longontsteking.
De Kleurengarde
Toen de oorlog voorbij was, nam Moina Michael uit Georgia, Verenigde Staten, het eerste initiatief om de klaproos als herdenkingssymbool te dragen. Moina Michael kocht en verkocht klaprozen om geld in te zamelen voor hulp en financiële ondersteuning van voormalige militairen uit de oorlog. Destijds werkte zij in een kantine van de Amerikaanse YMCA.
Een Franse vrouw, Madame E. Guerin, secretaris van de Franse YMCA, ontmoette Moina Michael tijdens een bezoek aan New York. Bij haar terugkeer naar Frankrijk besloot zij Michaels voorbeeld te volgen. Door handgemaakte klaprozen te verkopen, gebruikte Madame Guerin de opbrengst om weeskinderen uit de voormalige oorlogsgebieden in Frankrijk te helpen.
Symbool van herdenking
In navolging van het voorbeeld van Moina Michael besloot het “American Legion” in 1920 de klaproos als symbool van herdenking te gebruiken. Een jaar later begon het “British Legion” met de verkoop van klaprozen.
In Canada werd de klaproos in 1921 officieel als symbool aangenomen door de “Great War Veterans Association”, die later de naam The Royal Canadian Legion kreeg. Dit gebeurde naar het voorbeeld van Madame Guerin en werd sterk beïnvloed door het gedicht “In Flanders Fields” van John McCrae.
Een universeel symbool van opoffering en herdenking
De klaproos, deze kleine rode bloem, is door de eeuwen heen niet alleen het exclusieve herdenkingssymbool gebleven voor de 116.031 gesneuvelde Canadezen, maar staat ook symbool voor de gesneuvelde Amerikanen, Engelsen, Polen, Australiërs, Nieuw-Zeelanders, Fransen, Nederlanders, Belgen en vele anderen, wier landgenoten hun leven hebben gegeven voor vrede en vrijheid.
Steun de herdenking. Steun ons werk.
De Raad van Patrons speelt een belangrijke rol bij het ondersteunen van de missie en activiteiten van Branch 005. Als u geïnteresseerd bent om Patron te worden of meer wilt weten over hoe u ons werk kunt ondersteunen, horen wij graag van u.